O tak... wpajamy, wbijamy, wtłaczamy a w końcu gwałcimy systemem pełnym sztywnych zasad, kodeksów, umiejętności, nakazów, pamięci, gromadzonych danych. Budzimy świadomość, że tradycja i kultura jest system wartości, który trzeba poznać, zrozumieć, żeby móc w nim świadomie funkcjonować, z którego dopiero wówczas można w pełni czerpać. Rozbudzamy samoświadomość, kreatywność, którą nazywamy twórczością, która staje się niczym innym jak wykorzystywaniem schemacików, powielaniem, przerabianiem, odwzorowywaniem, składaniem wzoru naszej wewnętrznej prawdy.

Czy nie oszukujemy siebie przyjmując za dogmat, pewnik, że poznanie jest dobrem, że życie ma sens, że istnieje jakiś porządek, że możesz /skoro rozumiesz/ mieć wpływ na własny los, że wiedza, którą posiadłeś pomoże ci zdobyć pieniądze, władzę, zdrowie i zaprogramować życie swoje i innych /najbliższych/ na szczęście - ale z tej właśnie wiedzy wynika, że wystarczy być, wierzyć, ufać, żeby być szczęśliwym? - Będziesz szczęśliwym, jeśli jesteś szczęśliwym! Mówi opatrzność grożąc palcem!

To myśli, które towarzyszyły nam przy powstawaniu spektaklu JESZCZE TROCHĘ . Przez kilka miesięcy prowadziliśmy rozważania, zbieraliśmy etiudy, sprawdzaliśmy ich siłę wyrazu. Jakie wywołują skojarzenia, napięcia, emocje. Efektem tej pracy jest spektakl z jednej strony o samotności człowieka /w obecności innych/, o jego kalectwie duchowym , zagubieniu w świecie idei czy prawd, z drugiej o uwikłaniu w rzeczywistości widzianej przez okno mediów, echa wydarzeń, tradycji, duchowości, wiary.

Krzysztof Żyliński